
ระบบปั๊มสุญญากาศหม้อแปลง ก่อนการเติม การติดตั้ง หรือการทำงานอบแห้งที่ได้รับอนุญาตในหม้อแปลงไฟฟ้า จะต้องกำจัดอากาศ ไอน้ำ และก๊าซที่ปล่อยออกมาจากพื้นผิวภายใน โดยขั้นตอนแรกคือการกำจัดอากาศปริมาณมากจากบรรยากาศ จากนั้นจึงทำการสูบอากาศต่อไปเรื่อยๆ จนกว่าความชื้นจะระเหยและก๊าซจะออกจากฉนวนเซลลูโลสและส่วนประกอบภายใน กระบวนการนี้จะเตรียมถังหม้อแปลงไฟฟ้าที่ปิดสนิทสำหรับการบำบัดด้วยสุญญากาศหรือการเติมด้วยสุญญากาศ แต่การลดความดันลงเพียงอย่างเดียวไม่ได้พิสูจน์ว่าฉนวนแห้งสนิทแล้ว
ประสิทธิภาพการดูดสุญญากาศขึ้นอยู่กับเส้นทางทั้งหมดระหว่างถังหม้อแปลงและปั๊ม กำลังของปั๊มมีความสำคัญ แต่ท่อ วาล์ว การรั่วไหล อุณหภูมิ ปริมาณความชื้น และตำแหน่งของมาตรวัด ก็อาจมีผลกระทบต่อเวลาในการดูดสุญญากาศจริงได้มากเท่าหรือมากกว่า
เกิดอะไรขึ้นภายในหม้อแปลงไฟฟ้าเมื่อความดันลดลง?
ในช่วงเริ่มต้นของการระบายอากาศ ปั๊มจะดูดอากาศอิสระออกจากถังหม้อแปลงและท่อที่เชื่อมต่อเป็นหลัก ความดันมักจะลดลงค่อนข้างเร็วเนื่องจากปริมาณก๊าซมีมากแต่เคลื่อนย้ายได้ง่าย
เมื่อความดันลดลงอย่างต่อเนื่อง กระบวนการก็จะเปลี่ยนไป อากาศที่ติดอยู่ในช่องว่างระหว่างท่อ โครงสร้างฉนวน หม้อน้ำ และท่อต่างๆ จะขยายตัวและเคลื่อนที่ไปยังจุดเชื่อมต่อสุญญากาศ ความชื้นบนพื้นผิวภายในจะเริ่มระเหยได้ง่ายขึ้น เนื่องจากน้ำจะเดือดที่อุณหภูมิต่ำกว่าภายใต้ความดันที่ลดลง ฉนวนเซลลูโลสอาจปล่อยความชื้นที่ดูดซับไว้ได้เช่นกัน แม้ว่าจะช้ากว่า เนื่องจากน้ำต้องแพร่กระจายผ่านวัสดุที่เป็นของแข็งก่อนที่ปั๊มจะสามารถดูดออกได้
นี่คือเหตุผลว่าทำไมการลดแรงดันจึงมักช้าลงในช่วงหลังๆ ระดับแรงดันที่คงที่ไม่ได้เกิดจากสาเหตุเดียว อาจบ่งชี้ถึงการรั่วไหลของไอน้ำอย่างต่อเนื่อง การรั่วไหลของอากาศเล็กน้อย ท่ออุดตัน วาล์วปิดหรือเปิดบางส่วน ความเร็วในการสูบน้ำไม่เพียงพอ หรือหลายสาเหตุเหล่านี้ร่วมกัน
วิธีการทำงานร่วมกันของส่วนประกอบหลัก
ระบบปั๊มสุญญากาศแบบหม้อแปลงไฟฟ้าไม่ใช่แค่ปั๊มที่ต่อกับถังเท่านั้น แต่ละส่วนประกอบมีผลต่อความเร็วในการสูบจ่ายที่ใช้งานได้และความน่าเชื่อถือของกระบวนการ
| ตัวแทน | หน้าที่หลัก | ข้อควรพิจารณาที่สำคัญในการดำเนินงาน |
|---|---|---|
| ปั๊มสำรอง | กำจัดอากาศเริ่มต้นและปล่อยก๊าซสู่บรรยากาศ | ต้องรับมือกับปริมาณก๊าซที่คาดว่าจะเกิดขึ้นตลอดการอพยพที่ยากลำบาก |
| บูสเตอร์ราก | เพิ่มความเร็วในการสูบน้ำภายในช่วงแรงดันที่กำหนดไว้ | ต้องใช้ปั๊มสำรองที่เข้ากันได้และอุปกรณ์ป้องกันความแตกต่างของแรงดัน |
| ท่อร่วมและวาล์ว | ควบคุมและแยกเส้นทางสุญญากาศ | ทางเดินที่มีขนาดเล็กเกินไปอาจจำกัดการทำงานของระบบทั้งหมดได้ |
| ท่อหรือสายยางดูดฝุ่น | เชื่อมต่อปั๊มเข้ากับถังหม้อแปลง | เส้นผ่านศูนย์กลาง ความยาว ความสะอาด และการรั่วไหล ล้วนส่งผลต่อความเร็วที่ใช้งานได้จริง |
| เกจวัดสุญญากาศ | วัดแรงดัน ณ จุดที่เลือกไว้ | ค่าที่วัดได้จากด้านปั๊มอาจไม่ตรงกับแรงดันในถัง |
| กับดักและตัวแยก | ดักจับน้ำควบแน่นหรือปกป้องปั๊มตามความจำเป็น | ต้องระบายน้ำ ทำความสะอาด และออกแบบให้เหมาะสมกับปริมาณไอระเหยที่คาดการณ์ไว้ |
| วาล์วกันกลับและระบบล็อก | ป้องกันการทำงานที่ไม่ปลอดภัยหรือการไหลย้อนกลับ | ตรรกะการควบคุมต้องสอดคล้องกับชุดปั๊มที่เลือกไว้ |
ปั๊มสำรอง หรือที่เรียกกันว่าปั๊มหยาบ จะเริ่มกระบวนการระบายก๊าซออกจากหม้อแปลง และสามารถทำงานได้ในช่วงแรงดันเริ่มต้น ระบบที่ออกแบบมาสำหรับถังขนาดใหญ่หรือช่วงเวลาการประมวลผลที่สั้นกว่า อาจเพิ่มบูสเตอร์แบบรูทส์ บูสเตอร์สามารถเคลื่อนย้ายก๊าซปริมาณมากได้อย่างมีประสิทธิภาพที่แรงดันขาเข้าต่ำ แต่โดยทั่วไปแล้วจะต้องอาศัยปั๊มสำรองในการจัดการแรงดันขาออกและระบายก๊าซออกสู่บรรยากาศ
ขั้นตอนการอพยพหม้อแปลงไฟฟ้าทีละขั้นตอน
ก่อนเชื่อมต่ออุปกรณ์ใดๆ ช่างเทคนิคต้องตรวจสอบให้แน่ใจว่าถังหม้อแปลงและอุปกรณ์เสริมที่เชื่อมต่อได้รับการอนุมัติสำหรับระดับสุญญากาศที่วางแผนไว้แล้ว ส่วนประกอบบางอย่างอาจต้องมีการแยกหรือจัดการแยกต่างหาก คำแนะนำของผู้ผลิตหม้อแปลงและขั้นตอนของผู้เป็นเจ้าของทรัพย์สินมีความสำคัญเหนือกว่าแนวทางปฏิบัติทั่วไป
ลำดับขั้นตอนการทำงานโดยทั่วไปมีดังนี้:
- ตรวจสอบซีลหม้อแปลง ข้อต่อชั่วคราว วาล์ว ท่ออ่อน ของเหลวในปั๊ม เกจวัด และระบบไฟฟ้า
- เชื่อมต่อท่อสุญญากาศที่สะอาดและมีขนาดเหมาะสม และติดตั้งมาตรวัดแรงดันในตำแหน่งที่แสดงแรงดันของระบบและหม้อแปลงอย่างมีนัยสำคัญ
- เริ่มเดินเครื่องปั๊มสำรองและเปิดวาล์วตามลำดับที่กำหนด เพื่อเริ่มการระบายอากาศเบื้องต้นอย่างเป็นระบบ
- เริ่มใช้งานบูสเตอร์ Roots เฉพาะเมื่อระบบควบคุม การจัดเรียงบายพาส หรือสภาวะทางเข้าที่อนุญาต เอื้ออำนวยต่อการทำงานอย่างปลอดภัยเท่านั้น
- ควรติดตามค่าความดัน อุณหภูมิ ภาระของมอเตอร์ และอัตราการเปลี่ยนแปลงของความดัน แทนที่จะดูแค่ค่าที่อ่านได้สุดท้ายเพียงอย่างเดียว
- ดำเนินการบำบัดต่อไปตามระยะเวลาและเงื่อนไขที่ระบุไว้ในขั้นตอนการบำบัดหม้อแปลงไฟฟ้าที่ได้รับการอนุมัติ
- แยกส่วนระบบและทำการประเมินการคงสภาพสุญญากาศหรือการเพิ่มขึ้นของความดันตามที่ต้องการ
- ดำเนินการเติมสุญญากาศต่อไป เติมอากาศแห้งแบบควบคุม หรือปิดระบบโดยไม่ปล่อยให้อากาศชื้นจากภายนอกเข้าไปโดยไม่ได้รับการบำบัด
ผู้ปฏิบัติงานไม่ควรคิดว่าลำดับขั้นตอนหรือจุดสิ้นสุดเดียวกันจะใช้ได้กับหม้อแปลงไฟฟ้าทุกตัว ความแข็งแรงของตัวถัง สภาพฉนวน ชนิดน้ำมัน อุปกรณ์เสริม อุณหภูมิ และวัตถุประสงค์ในการบำรุงรักษา อาจเปลี่ยนแปลงขั้นตอนที่จำเป็นได้

เหตุใดเวลาในการสูบน้ำออกจริงจึงแตกต่างจากการคำนวณ
การคำนวณอย่างง่ายโดยอิงจากปริมาตรถังและปริมาตรการสูบจ่ายของปั๊มนั้นมีประโยชน์สำหรับการกำหนดขนาดอุปกรณ์ในเบื้องต้น แต่เป็นการอธิบายถึงการกำจัดก๊าซในอุดมคติเท่านั้น ระบบภาคสนามต้องเผชิญกับภาระและข้อจำกัดเพิ่มเติม
ท่อที่ยาวหรือแคบเกินไปจะลดการนำไฟฟ้า ซึ่งหมายความว่าความเร็วในการสูบจ่ายที่ถังหม้อแปลงอาจต่ำกว่าความเร็วที่ปั๊มกำหนดไว้มาก ข้อต่อ ข้อศอก วาล์ว อะแดปเตอร์ ตัวกรองที่ปนเปื้อน และช่องต่อหม้อแปลงขนาดเล็ก ล้วนสร้างแรงต้านทานเพิ่มเติม ปั๊มที่มีกำลังสูงก็ไม่สามารถสูบจ่ายก๊าซผ่านข้อต่อที่จำกัดได้เร็วกว่าที่ข้อต่อเหล่านั้นอนุญาต
การรั่วไหลทำให้เกิดปริมาณก๊าซไหลเข้าอย่างต่อเนื่อง การรั่วไหลขนาดใหญ่อาจขัดขวางการลดแรงดันในระยะเริ่มต้น ในขณะที่การรั่วไหลขนาดเล็กมักจะเห็นได้ชัดเจนมากขึ้นที่แรงดันต่ำกว่า ความชื้นและก๊าซอื่นๆ ที่ปล่อยออกมาจากฉนวนอาจมีลักษณะคล้ายกับการรั่วไหล เนื่องจากทั้งสองอย่างทำให้แรงดันลดลงอย่างช้าๆ หรือเพิ่มขึ้นหลังจากแยกส่วนแล้ว
ตำแหน่งของเกจวัดแรงดันก็มีผลต่อสิ่งที่ผู้ปฏิบัติงานมองเห็นเช่นกัน สุญญากาศสูงที่ทางเข้าปั๊มอาจเกิดขึ้นพร้อมกับแรงดันที่สูงขึ้นอย่างมากภายในหม้อแปลงไฟฟ้าเมื่อท่อเชื่อมต่อมีข้อจำกัด สำหรับงานที่สำคัญ การเปรียบเทียบค่าที่อ่านได้จากฝั่งปั๊มและฝั่งหม้อแปลงไฟฟ้าจะช่วยแยกข้อจำกัดของปั๊มออกจากปัญหาการเชื่อมต่อได้
| พฤติกรรมความดันที่สังเกตได้ | พื้นที่แรกที่ควรตรวจสอบ |
|---|---|
| ลดลงอย่างช้าๆ ตั้งแต่เริ่มต้น | ทิศทางและการทำงานของปั๊ม การรั่วไหลที่สำคัญ ตำแหน่งวาล์ว ท่ออุดตันหรือมีขนาดเล็กเกินไป |
| การลดลงในช่วงแรกเป็นไปตามปกติ ตามด้วยช่วงคงที่ | ปริมาณไอน้ำ, รอยรั่วเล็กน้อย, ค่าการนำไฟฟ้าของสายส่ง, การทำงานของบูสเตอร์ |
| การอ่านค่าจากปั๊มดี แต่การอ่านค่าจากถังไม่ดี | การจำกัดการไหลของท่อ วาล์ว ท่อร่วม หรือพอร์ตหม้อแปลง |
| ความดันเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วหลังจากแยกตัว | การรั่วไหลจากภายนอก วาล์วรั่ว ปริมาตรที่ถูกกัก หรือการปล่อยก๊าซอย่างต่อเนื่อง |
รูปแบบเหล่านี้เป็นแนวทางในการแก้ไขปัญหา แต่ไม่สามารถใช้แทนการทดสอบการรั่วไหลที่ถูกต้องหรือเกณฑ์การยอมรับเฉพาะสำหรับหม้อแปลงไฟฟ้าได้
ข้อผิดพลาดทั่วไปที่ลดประสิทธิภาพการดูดฝุ่น
ข้อผิดพลาดอื่นๆ ที่พบบ่อย ได้แก่ การใช้ท่ออ่อนขนาดเล็ก การติดตั้งเกจวัดเฉพาะบนแท่นปั๊ม การสตาร์ทบูสเตอร์ที่ไม่มีการป้องกันในขณะที่ความดันแตกต่างกันมากเกินไป และการทำการทดสอบการคงแรงดันในขณะที่อุณหภูมิเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว การระบายอากาศออกจากหม้อแปลงที่ถูกดูดอากาศออกแล้วด้วยอากาศแวดล้อมที่ไม่ได้ผ่านการบำบัดก็อาจทำให้การควบคุมความชื้นไม่ได้ผลภายในไม่กี่นาทีหลังจากเสร็จสิ้นกระบวนการ
ข้อจำกัดที่สำคัญอีกประการหนึ่งคือ ความดันสัมบูรณ์ที่วัดได้นั้นไม่ใช่การวัดความชื้นภายในเซลลูโลสโดยตรง การสูบสุญญากาศในหม้อแปลงไฟฟ้าช่วยในการกำจัดความชื้น แต่ฉนวนแข็งที่เปียกชื้นมากอาจต้องใช้กระบวนการอบแห้งเฉพาะโดยใช้ความร้อนที่ควบคุมได้ การหมุนเวียน การตรวจสอบ หรือการบำบัดเป็นเวลานาน
สรุป
ระบบปั๊มสุญญากาศสำหรับหม้อแปลงไฟฟ้าทำงานโดยการค่อยๆ กำจัดอากาศอิสระ ก๊าซที่รั่วไหล และไอน้ำ ผ่านชุดปั๊มที่ควบคุมได้ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่น่าเชื่อถือ จำเป็นต้องใช้ปั๊มที่เหมาะสม การเชื่อมต่อที่มีแรงต้านต่ำ ตำแหน่งติดตั้งเกจวัดที่เหมาะสม การควบคุมการรั่วไหล และขั้นตอนการทำงานที่เหมาะสมกับหม้อแปลงไฟฟ้า
แทนที่จะถามเพียงแค่ว่าปั๊มสามารถดูดได้ลึกแค่ไหน ผู้ซื้อและทีมบำรุงรักษาควรสอบถามถึงความเร็วในการสูบน้ำที่มีประสิทธิภาพที่ส่งไปถึงหม้อแปลง ระบบรับมือกับปริมาณไอระเหยอย่างไร ประสิทธิภาพถูกวัดอย่างไร และเงื่อนไขใดที่กำหนดว่ายอมรับได้ คำถามเหล่านั้นจะช่วยให้ทราบว่าอุปกรณ์สุญญากาศสามารถทำงานที่ต้องการได้หรือไม่ นอกเหนือจากเงื่อนไขการทดสอบจากโรงงาน





